Het slachtveld van Khaybar

de-reis
De reis naar Kerbala
23 september 2015
imam_ali_by_imamhusseinlove-d38y31i
Sheikh al Amini (ra) in discussie
23 september 2015
Show all

Het slachtveld van Khaybar

khaybar

Het slachtveld van Khaybar 

Aantal moslims: 1600

Aantal Joden: 14.000

Plaats: ongeveer 90 km van Medina

Khaybar is een stad die ongeveer 90 kilometer af ligt van Medina. Khaybar is afkomstig van het Joodse woord, dat muur of fort betekent. Deze stad staat bekend om haar oases en haar vele groene velden. De bewoners waren voornamelijk Joden. Het was ook een stad die de Joden gebruikten als legerbasis. Uit verdediging hadden de Joden forten rondom de stad gebouwd. In deze forten leefden ze met duizenden anderen. De forten heetten:

-Al Na’am

-Al Katibah

-Al Shiq

-Al-Natat

-Al-Wati

-Salamlam

-Qamoes

De Joden hadden een akkoord gesloten met de stam Banu Ghatafan om de moslims in Medina aan te vallen. De moslims gingen met een leger van 1600 man richting Khaybar. Toen ze daar eenmaal aankwamen, vluchtten de Joden in hun forten.

 

De Heilige Profeet (vzmh) zei: ‘’Khaybar is vernietigd! Wanneer we de grenzen van elke plaats binnentreden, zullen degenen die getroffen zijn met slechte tijden, zéér slechte tijden hebben.’’De Heilige Profeet (vzmh) had een strategisch plan bedacht om te voorkomen dat de stam van Banu Ghatafan , de Joden kon helpen. Het leger van de Heilige Profeet (vzmh) was gevestigd in een plek genaamd ‘’Rajih’’. Deze plek lag tussen de stam van Banu Ghatafan en de Joden in. De Joden begonnen met het vuren van pijlen op de moslims. De moslims veroverden vervolgens de forten, op een paar na. De Heilige Profeet (vzmh) gaf de vlag van de Islam aan Abu Bakr, hij mocht met de metgezellen de Joden proberen te verslaan. Echter kwam hij zonder resultaat terug naar de Heilige Profeet (vzmh). Vervolgens gaf de Heilige Profeet (vzmh) de vlag aan Umar ibn al Khatab. Toen hij met de metgezellen daar aankwam, vluchtten ze weg. Iedereen gaf elkaar de schuld en uiteindelijk kwamen ze weer zonder resultaat terug naar de Heilige Profeet (vzmh)

 

De Heilige Profeet (vzmh): ‘’(Ik zweer) Bij God, morgen zal ik de vaandel aan een persoon

geven die onophoudelijk zal aanvallen en niet zal vluchten. Diegene raakt bevriend met Allah (swt) en Zijn (swt) Profeet (vzmh) en zij zijn, zijn vrienden. Allah (swt) zal ons overwinning geven op beide handen!’’

 

De metgezellen gingen naar de tent waar Imam Ali (as) was en zij zagen dat hij (as) ziek was. Zij wisten dus dat Imam Ali (as) onmogelijk de vlag zou kunnen krijgen. De volgende ochtend waren de metgezellen benieuwd wie de vlag zou krijgen. Elke metgezel hoopte natuurlijk dat hij gekozen zou worden. 

 

Umar ibn al Khatab heeft zelfs het volgende overgeleverd:

 

‘’Voor die dag had ik niet de drang die ik eerst had om de leider te zijn. Op die dag rekte ik mijn nek en hoopte ik dat de vaandel aan mij zou worden gegeven.’’ 

 

Burayd, die aanwezig was in ghazwah khaybar, noemde de namen van zowel Omar als Abu Bakr en zei: ‘’Op de tweede dag strekten zowel Umar als Abu Bakr zich uit, in de hoop de vaandel te ontvangen.’’

 

De Heilige Profeet (vzmh) zag Imam Ali (as) niet tussen hun staan en vroeg zich af waar hij was. De metgezellen antwoordden dat hij (as) ziek in zijn tent lag. De Heilige Profeet (vzmh) ging naar de tent van Imam Ali (as). Imam Ali (as) kon zijn ogen niet openen. De Heilige Profeet (vzmh) smeerde wat van zijn speeksel op de ogen van Imam Ali (as) en hij (as) was genezen. Hij (as) kreeg de vlag en zijn (as) zwaard van de Heilige Profeet (vzmh) en ging naar het fort van Qammoes. Een van de Joden genaamd ‘’al Hareth’’ had twee moslims vermoord. Hij ging in gevecht met Imam Ali (as) en verloor hopeloos. 

 

Toen Imam Ali (as) bij het fort aankwam, kwam er een man naar buiten genaamd ‘’Merhaba’’. Deze man had een helm gemaakt van marmer die onmogelijk kapot te krijgen was. Merhaba zei tegen Imam Ali (as): ‘’Ik ben degene wiens moeder mij Merhaba heeft genoemd.’’

 

Imam Ali (as) antwoordde:

 

‘’Ik ben degene wiens moeder mij Haydara heeft genoemd,

Ik ben een mannelijke leeuw en zo dapper als een tijger,

Wiens knokkels sterk zijn en de nek breed is,

Net als de tijger in de jungle, woest om naar te kijken,

Ik zal aanvallen op een manier die jouw gewrichten zal verbrijzelen,

En de tegenstander zal als voer voor de wilde beesten zijn,

Als een eervolle en sterke jeugdige,

Gebruik ik mijn zwaard tegen de ongelovigen,

En zal u doden met mijn zwaard op grote schaal.’’

 

Merhaba wist dat als er een man naar hem zou komen, genaamd ‘’Haydara’’, dat deze man hem gelijk zou maken met de grond. Merhaba was een sterke man, niemand kon en durfde hem aan. Imam Ali (as) sloeg zijn helm en zijn lichaam en in één slag was Merhaba gelijk gemaakt met de grond. Vervolgens ging Imam Ali (as) naar het fort en tilde enkel met zijn eigen kracht de deur. 

Wat is er zo speciaal aan deze deur? 

 

Abu Rafi overlevert: ‘’Ik was met zeven man. Samen met mij waren we acht man en nog kregen wij deze deur niet open.‘’

Bron: (Sīrat Ibn Hushām, vol. 3, pagina 35)

 

Khaybar werd veroverd en Imam Ali (as) werd als een held ontvangen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *