Het slachtveld van Kerbala – de linker flank

chehlum_2015___4k_by_dea_pride-d8b2pmm
Het slachtveld van Kerbala- de rechterflank
23 september 2015
untitled_by_sarab1400-d6vu8v5
Het slachtveld van Kerbala- de middag
23 september 2015
Show all

Het slachtveld van Kerbala – de linker flank

imam-hussain


De linker flank

Shimr was aan de leiding van de aanval op de linker flank van Imams (as) kamp, maar de Imam (as) en zijn volgelingen waren goed voorbereid. Shimr en zijn groep vielen plotseling aan zonder enig succes.

Abdullah Ibn Umayr al-Kalbi ging voorwaarts en doodde negentien ruiters en twaalf mannen te voet. 

Toen werd zijn rechter hand afgesneden, daarna zijn been en hij werd gevangen genomen. Ze brachten hem naar de kamp van de vijand, doodden hem en dumpten zijn lichaam weer op het slagveld. 

Zijn vrouw, Umm Wahab, ging naar hem toe, veegde het bloed van zijn gezicht en zei:

“De hemel is er voor jou. Moge God ons verenigen in de hemel.”

Shimr stuurde zijn slaaf, Rustam, met een zware knuppel om haar op haar hoofd te slaan, ze stierf direct. Zij was de eerste vrouw die gedood werd onder het kamp van de Imam (as) in Karbalah.

Ze sneden zijn hoofd af en gooiden het naar de Imams (as) kamp. Zijn moeder pakte zijn hoofd, herkende het, nam een tent stok en marcheerden naar de vijand om te strijden.

De Imam (as) hield haar tegen en zei: “strijden is niet voor vrouwen toegestaan.”

Ze antwoordde: “ontneem mijn enige hoop niet.”

De Imam (as) zei, “God zal nooit je hoop ontnemen.”

Shimr kwam dichter en dichterbij. Plotseling vielen hij en zijn mannen de tenten van de Imams (as) kamp aan en gebruikten brandende speren om de tenten in vuur te steken. De vrouw schreeuwde. Shibth Ibn Rab’i hield Shimr tegen van het gooien van meer speren. Vanuit de Imams (as) kamp, Zuhayr Ibn al- Qayn en tien van zijn mensen vielen Shimr en zijn troepen aan en streden ze weg.


Azra, die de leiding had, vroeg om hulp aan Umar Ibn Sa’d. Umar vroeg Shibth om te gaan, maar hij weigerde. Toen zond Umar, Hosayn Ibn Numayr met vijfhonderd boogschutters. 

De Imams (as) kamp vocht tegen hen en sneden de poten van hun paarden af. Umar beval ze om van alle kanten aan te vallen, omdat ze niet slaagden door van een kant aan te vallen.

Elke strijder van de Imam (as) werd gescheiden en omsingeld door een grote groep van de vijand. Umar beval om alle tenten in brand te steken. Vrouwen huilden en waren van streek, de kinderen wisten niet wat te doen.

De Imam (as) zei:

“Laat ze alle tenten in brand steken. Kom uit de tenten en gebruik het vuur om jezelf tegen hen te beschermen.”

Toen Abu Sha’tha al-kindi de vreselijke situatie zag, besloot hij Umar Ibn Sa’d zijn leger te verlaten. Hij kwam naar de Imam (as) en zei:

“Ik sta tot uw beschikking. Vertel me wat ik moet doen.”

Hij schoot honderd pijlen tegen Umar zijn leger. Toen al zijn pijlen op waren, kwam hij terug en zei:

“Ik doodde er alleen vijf. Ik moet er meer doden.” 

Hij ging terug en doodde nog negen man voordat hij gedood werd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *