Het slachtveld van Kerbala- al Abbas

pray
Het slachtveld van Kerbala- het gebed
23 september 2015
qassem-ibn-hassan
Het slachtveld van Kerbala- Qasem ibn al Hasan
23 september 2015
Show all

Het slachtveld van Kerbala- al Abbas

abbas

Wie is Abbas?

Abbas, de leider; Abbas, de commandant; Abbas, de dappere en sterke krijger; Abbas, de drager van de vlag; Abbas, de rechtvaardige en gelovige broeder; Abbas, de beschermer van Umme Kultoom en Imam Zainab (sa); Abbas, de lievelingsoom van Sukaina; Abbas, zoon van Ummul Baneen; Abbas, de leeuwen zoon van Imam Ali (as)

Abbas (as) was zoals zijn vader Imam Ali (as). Hij beschikte over alle kwaliteiten die zijn vader ook over beschikte. Abbas (as) was dapper, sterk, wijs, onderdanig en gelovig. Imam Ali (as) die sterfende was, gaf de hand van Abbas (as) aan Imam Husain (as).

“Mijn zoon Abbas, Husain is de zoon van Imam Fatima (s.a). Abbas, jij bent mijn zoon. Abbas, Husain is jouw meester. Jij bent de slaaf van Husain. Abbas, zorg voor Husain.”

Sinds die dag had Abbas (as) elke wens van imam Husain (as) vervuld zoals een trouwe slaaf. Abbas (as) behandelde Imam Husain (as) zoals zijn meester.Hij behandelde Bibi Kulthoom en Imam Zainab (s.a) altijd met respect. Hij volgde Imam Husain (as) zoals een schaduw. Abbas (as) was in Karbala met Imam Husain (as), Imam Husain (as) wist dat Abbas (as) zoals hun vader Imam Ali (as) een dappere en sterke krijger was.

Imam Husain (as) zei tegen Abbas (as):

“Mijn broer Abbas, houd je zwaard op zijn plaats. Pak je zwaard niet om te vechten. We zijn hier gekomen om de islam te redden. Abbas, we zijn hier gekomen om de mensen de ware Islam bij te tonen. We zullen ze de Islam ( de boodschap) niet door onze zwaarden maar onze karakter tonen. Heb geduld Abbas, heb geduld.”

Wanneer de mannen van Yazid (la) de tenten van imam Husain weghaalden van de oever van de rivier werd Abbas (as) erg kwaad. Hij pakte zijn zwaard en wilde tegen ze vechten.

Imam Husain (as) zei:

“Nee Abbas! Heb geduld. We zijn hier niet gekomen om te vechten.”

Veronderstel dat een krijger als Abbas (as) in zo een situatie werd gevraagd om zijn zwaard niet erbij te pakken. Daar heb je dus veel geduld voor nodig.

Ashura brak aan. Ali akbar (as) gaf het laatse oproep tot het gebed en iedereen in het kamp van Imam Husain (as) verrichtte zijn of haar ochtendgebed.De strijd van Karbala was begonnen. Eén voor één van de metgezellen van Imam Husain (as) gingen naar het slagveld en werden gemarteld. Alle lichamen werden naar de tent gebracht waarna Abbas (as) naar Imam Husain (as) ging en zei:

‘’Meester, geef mij toestemming om naar het slagveld te gaan. Genoeg is genoeg meester. Laat mij gaan om tegen de beestachtige mannen te vechten.”

Telkens kalmeerde Imam Husain (as), Abbas (as) door het volgende te zeggen:

“Nee Abbas! Hoe kan ik jou laten gaan? Jij bent de leider van mijn leger. Jij bent mijn rechter arm Abbas. Jij bent mijn steun. Waar had ik zonder jou gestaan Abbas? Nee Abbas, nee is nee.”

De drie broers van Abbas (as) waren naar het slagveld gegaan en waren gemarteld. Aun en Mohammad waren naar het slagveld gegaan en ook zij waren gemarteld.Qasim was erheen gegaan en zijn lichaam was geplet en in stukken gescheurd. Abbas (as) werd erg ongeduldig en kon het niet meer aanzien. Op de een of de andere manier moest hij toestemming krijgen om naar het slagveld te gaan. Abbas (as) liep de tent van Umme Kulthoom en Imam Zainab (s.a) binnen en kwam weer terug. Hij wist dat zij hem niet lieten gaan. Abbas (as) liep ook meerdere malen de tent van Imam Husain (as) in en kwam weer terug. Hoe kon hij Imam Husain (as) overtuigen om hem te laten gaan. Abbas (as) is onrustig en wilt toestemming om te vechten.

Op dat moment kwam kleine Sukaina met haar mashk (waterzak) naar Abbas (as) en zei :

“Oom kijk maar mijn mashk, het is zo leeg. Dorst, oom. Sukaina is erg dorstig oom Abbas.”

Abbas (as) dacht om een reden om toestemming te krijgen van imam Husain (as), hij tilde kleine Sukaina op en nam haar mee naar de tent van Imam Husain (as). Abbas (as) zat voor Imam Husain (as) met Sukaina op zijn schoot. Abbas (as) hoefde niks te zeggen. Imam Husain (as) begreep de uitdrukking.

Imam Husain (as) zei: “Abbas, hoe kan ik nu nog nee zeggen? Je hebt Sukaina met je meegenomen. Ga Abbas en vul de waterzak van Sukaina met water. Ga, maar ik verzoek je abbas om, je zwaard achter bij mij te laten. Bedenk dat je niet gaat om te vechten, maar gaat om water voor Sukaina te halen.”

Abbas (as) gaf zijn zwaard aan Imam Husain (as). Hij gaf Sukaina een kus en zette haar op de grond en zei: 

Sukaina, bid voor mij, bid voor mij dat ik water voor je kan halen.”

Abbas (as) ging naar Sayeda Zainab (sa) en zei:

“Mijn zus Zainab, geef mij de toestemming om naar het slagveld te gaan.”

Sayeda Zainab (sa) zei: “Mijn broer Abbas, ik heb wel eens gehoord dat mijn hijab wordt geplunderd. Abbas, ik zei ooit hoe kan mijn hijab worden geplunderd als ik 18 broers heb. Maar nu Abbas, nu jij gaat, geloof ik dat mijn hijab wordt geplunderd.’’

Abbas (as) ging naar het slagveld. In de ene hand hand hield hij de vlag van het leger van Imam Husain (as) en in de andere hand een speer en de watterzak van Sukaina. Hij had geen zwaard bij zich om te vechten, maar een speer om zichzelf te verdedigen. Hij was op weg naar de rivier Furaat.

De soldaten van Yazid (la) zagen Abbas (as) aankomen. Ze waren ervan op de hoogte dat Abbas (as) zoals zijn vader, Imam Ali (as) vecht. Ze waren bang. Degenen die durfden om Abbas (as) aan te vallen, werden door zijn speer gedood.

Abbas (as) bereikte de rivier en vulde de waterzak van Sukaina. Vervolgens vroeg hij zijn paard om water te drinken. Het paard keek richting de kamp van Imam Husain (as) en leek het volgende te zeggen:

“Meester, ben je er zeker van dat het water bij Sukaina aankomt? Meester, hoe kan ik water drinken terwijl Sukaina en Ali Asghar dorstig zijn. Laten we eerst hun water geven en vervolgens zal ik wat water drinken.”

Abbas (as) reed terug met in de ene hand de vlag in zijn handen en met zijn andere hand de gevulde

waterzak en zijn speer.

Umar ibn saad (la) , commandant van Yazid (la), beveelde zijn mannen om Abbas (as) ervan te weerhouden om wat water naar de tenten van Imam Husain (as) te brengen. De vijanden omsingelden Abbas (as) en vuurden van alle richtingen pijlen op hem af.Abbas (as) werd door vele pijlen geraakt en was aan het bloeden, en toen kwam een soldaat van achteren en sloeg met zijn zwaard de arm van Abbas (as) af. Abbas (as) greep op het moment dat zijn arm en de speer op de grond viel de waterzak droeg hij met zijn tanden.

Op dat moment kwam er nog een soldaat en sloeg met zijn zwaard de andere arm van Abbas (as) af waarna de vlag samen met zijn arm op de grond viel.

Stel je voor dat Abbas (as) zonder armen op zijn paard de waterzak van Sukaina tussen zijn tanden vast hield.Het water moet bij Sukaina aankomen. Abbas (as) had nog steeds de kracht en hoop om te gaan. De waterzak van Sukaina was gevuld met water. Een pijl was afgeschoten. De pijl raakte de waterzak van Sukaina. De waterzak met water liep leeg.

Abbas (as) verloor al zijn kracht en hoop op het moment dat Sukaina’s waterzak leeg liep.

Hij viel van zijn paard en schreeuwde terwijl hij huilde uit:

“‘Meester, kom naar mij. Mauwla laat mij u voor de laatste keer zien.”

Imam Husain (as) hoorde dit. Zijn hart was gebroken en met beide handen op zijn rug huilde hij en zei tegen Ali akbar:

“Mijn zoon, Ali akbar, mijn rug is gebroken. Mijn steun is weg. Mijn Alamdar ( vlaghouder ) is weg.”

Imam Husain (as) haasten zich naar het slagveld.

Imam Husain (as) zag zijn broer op de grond liggen die bedekt was met bloede en beide armen afgesneden.

Hij plaatste het hoofd van Abbas (as) op zijn schoot.

“Mijn broer Abbas, verlaat jij mij ook? Abbas, wat moet ik nou zonder jou? Abbas, mij steun, ik ben zonder jou verloren. Mijn broer Abbas, kan ik wat voor jou doen?”

“Ja mij meester. Toen ik was geboren, zag ik als eerste jouw gezicht. Nu ik deze wereld verlaat wil ik jouw gezicht als laatste zien.”

“Abbas, waarom kan je mij niet zien?”

Meester mijn ogen zijn bedekt met bloed.”

Imam Husain (as) veegde het bloed van de ogen van Abbas (as) . Abbas (as) staarde naar imam Husain (as).

“Abbas, ik heb ook een wens. Heel je leven heb je me meester geroepen (mauwla). Roep mij tenminste een keer broer.”

Abbas (as) zei:

Husain, mijn broer. Breng mijn lichaam niet naar de tenten. Ik schaam mij voor mezelf. Ik wil niet dat Sukaina mij zonder haar gevulde waterzak ziet. Ik wil niet dat mijn zussen Khulthoom en Zainab mij zo zien. Ik wil niet dat Kulthoom en Zainab huilen.’’

Abbas (as) nam zijn laatste adem en stierf op de schoot van Imam Husain (as).

Imam Husain, wat moest hij nou doen?

Hij pakte de vlag en bond de waterzak van Sukaina eraan vast.

Sukaina zag de vlag richting de tent komen en schreeuwde:

“Kinderen kom! Mijn oom Abbas komt met water. Ik zal jullie allemaal water geven.”

Imam Husain kwam bij de tent huilend aan en schreeuwde:

“Zainab help mij. Zainab, de vlag is terug gekomen, maar de vlaghouder niet.’’

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *