Martelaarschap zonen Muslim ibn Aqeel

Aanval
De aanval op het huis van Fatima
21 september 2015
now__broke___dorsal_by_mustafa20-d5kovgt
De tiende dag
23 september 2015
Show all

Martelaarschap zonen Muslim ibn Aqeel

karbala_stock9_by_ghareb-d348uj6

Twee van de zonen van Muslim waren in Kufah.

Al-Saduq (overleden 381/991 CE) vertelt in zijn boek, al-‘Amali:

”Wanneer de imam werd gedood, werden twee van Muslim’s zonen, Muhammad en Ibrahim gevangen gehouden. ‘’

Ibn Ziyad heeft hen in de gevangenis gestopt en gaf het bevel om hen een moeilijke tijd te bezorgen. De twee kinderen hebben elke dag gevast en elke nacht kregen ze voor het eten alleen brood met water. Dit hield zich voor een jaar lang aan. Op een nacht spraken de twee broers met elkaar en hadden ze besloten om de bewaker van de gevangenis wat meer over hun eigen identiteit te vertellen, zodat hij misschien wat beter met hen zou omgaan. Die nacht vroeg de jongste broer aan de man: ”Weet je wie Muhammad was?

Hij zei: ‘’Natuurlijk ken ik hem, hij is de profeet van Allah.

“Ken je Ja′far Ibn Abi Talib?’

“Tuurlijk ken ik hem, hij is de neef van de profeet.”

Toen zei hij: ”O bewaker! Wij zijn de kinderen van de profeet. Wij zijn de kinderen van Muslim IbnAqil en je was zo hard tegen ons.

De oude man boog zich voorover voor hun voeten en zei: ”O, de familie van de profeet! De deur van de gevangenis zal voor u openstaan. Ga waar je naartoe wil gaan.”

Hij gaf hen water en brood en toonde hen de weg en adviseerde hen om niet overdag te vertrekken maar nachts.

Op een nacht, nadat ze gevlucht waren kwamen ze bij de deur van een oude vrouw aan.

Ze vroegen: ‘’O oude vrouw! Wij zijn vreemdelingen en weten de weg hier niet. Mogen wij voor één nacht bij u overnachten en overdag zullen wij weer vertrekken?

Ze schudde nee en vroeg wie ze waren.

Ze zeiden: ”Wij zijn de familie van de profeet en we zijn gevlucht uit de gevangenis van Ibn Ziyad.”

Ze zei: ”Ik heb een schoonzoon die aan de kant van Ibn Ziyad stond in Karbala en ik ben bang dat hij jullie zal vangen.”

Ze bracht hen eten en water en ze vielen in slaap. Tijdens de nacht, kwam de schoonzoon onverwachts naar haar huis.

Ze vroeg hem: ”Wat bracht jou hier op zo een tijdstip?”

Hij zei: ”Ik ben op zoek naar twee gevangenen die ontsnapt zijn uit de gevangenis van Ibn Ziyad, en Ibn Ziyad geeft 1000 dirhams voor ieder hoofd. Ik ben moe en ik kon ze niet vinden.”

Zij waarschuwde hem en zei: ”Dat is niet de juiste manier om om te gaan met de familie van de profeet.”

Hij zei: ”Je schijnt kanten te nemen, en je schijnt te weten waar ze zijn. Laten we jou meenemen

naar Ibn Ziyad!”

Ze antwoordde: ”Wat wil de gouverneur met mij?”

Hij zei: ‘Je moet de deur voor mij openen en mij onderdak geven totdat ik deze mensen vindt.’’

Ze liet hem binnen en gaf hem wat te eten. Tijdens de nacht hoorde hij de kinderen snurken en hij zocht in het huis totdat hij ze vond.

De jongere zoon vroeg: ‘Wie ben jij?’’

Hij zei: ”Ik ben de eigenaar van het huis. Wie zijn jullie?

De jongere zei tegen de oudere: ”Sta op, het ziet ernaar uit dat we gepakt zijn!

Opnieuw vroeg de man: ”Wie zijn jullie?”

Ze antwoordden: “Als wij u de waarheid vertellen, zult u ons dan met rust laten?”

Hij zei: ”natuurlijk. Jullie zijn in mijn huis en de genadigheid van de boodschapper van Allah is met jullie.”

Nadat ze hem alles vertelden, zei de man: ”jullie zijn inderdaad gepakt, ik prijs Allah dat hij mij succes heeft gegeven om jullie op te pakken!”

Hij heeft hen vastgebonden met touwen en in de ochtend riep hij zijn zwarte slaaf, Fulayh en vroeg hem om de twee kinderen mee te nemen en hen te doden. Terwijl de man toekeek nam de slaaf de twee kinderen mee naar de oever van de rivier om ze te doden.

Eén van de kinderen zei tegen hem: ”We zien dat u de kleur van Bilal heeft, de oproeper tot het gebed van de profeet, onze grootvader.”

Fulayh vroeg: ”Zijn jullie van de familie van profeet Muhammad? Wat heeft jullie hierheen gebracht?”

Toen ze hun verhaal aan hem vertelden, werd hij heel verdrietig. Vervolgens viel hij op zijn knieën, kuste hun voeten en zei: ”ik zal niets doen wat deze man zegt!”

Hij gooide zijn zwaard ver weg, sprong in de rivier en zwom naar de andere kant van de oever.

Vervolgens stond hij weer op en zei: ”ik ben uw slaaf niet meer!”

De man was woedend geworden, omdat hij zijn slaaf had verloren. Hij nam de kinderen weer mee terug naar zijn huis, riep zijn zoon en zei tegen hem: ”Ik heb de rijkdom van de wereld voor je verzameld. Neem deze twee kinderen mee naar de rivier, dood ze en breng de twee hoofden terug.”

Terwijl de zoon ze mee nam naar de rivier, vroeg een van de kinderen aan hem: ”Bent u niet bang voor de dag der opstanding? Wij zijn de familie van de profeet. Waarom wilt uw vader ons vermoorden?

Toen de zoon realiseerde dat ze de waarheid spraken, deed hij precies hetzelfde als de slaaf en zwom naar de andere oever. Toen de man dit zag, zei hij: ”ik zal jullie zelf moeten doden.

De kinderen vroegen hem: ”Waarom verkoop je ons niet op straat en gebruik je het geld niet voor jezelf zonder de profeet een vijand van je te maken op de dag der opstanding?

Hij zei: ”De gouverneur, Ibn Ziyad, zou mij 2000 dirhams geven en ik zal jullie twee niet kunnen verkopen voor 2000 dirhams!”

De kinderen vroegen: ”Waarom neemt u ons niet levend mee naar Ibn Ziyad? Laat hem beslissen wat hij met ons wilt doen. Waarom bent u niet barmhartig tegenover ons?”

Hij zei: ”Ik heb geen barmhartigheid voor jullie in mijn hart.”

Ze vroegen of ze voor een paar minuten mochten bidden. Hij lachte en zei: ”Ga bidden zoveel als jullie willen! Bidden zal jullie niet helpen!”

Ze baden vier rakat, richtten hun gezichten naar de hemel en zeiden: ”O, Allah! De beste rechter! Oordeel tussen ons en deze man door de waarheid.”

Wanneer ze klaar waren, sneed hij het hoofd van de oudere zoon als eerst af. De jongere omhelsde het lichaam van zijn dode broer. De man zei: ”Niet huilen, ik laat je hem zo snel mogelijk vergezellen,” en vervolgens doodde hij hem ook. Daarna gooide hij de lichamen in de rivier en nam de hoofden mee naar Ibn Ziyad.

Ibn Ziyad zat op zijn troon. Wanneer hij de hoofden herkende vroeg hij: ”Hoe heb je hen gepakt?”

Nadat de man het hele verhaal vertelde, zei Ibn Ziyad: ”Dus ze waren jouw gasten?En jij hebt de rechten van gasten in je eigen huis niet gerespecteerd?”

Toen zei Ibn Ziyad: ”Allah is inderdaad de beste rechter, en je verdient het om te worden gedood op dezelfde plek waar jij hen doodde. Waarom heb je hen niet naar mij gebracht?”

Hij beval iemand om hem mee te nemen naar dezelfde plek om hem te doden. Terwijl de bewakers hem door de straten van Kufah meenamen, gingen kinderen hen achtervolgen en schreeuwden tegen hem en zeiden tegen iedereen dat hij de moordenaar is van de mensen van het huis van de profeet.

Volgens Mazarat Ahl ulBayt, pagina 93

“Hun graf ligt in de buurt van al-Musayyab, richting Bagdad. Hun namen zijn Muhammad en Ibrahim. Blijkbaar zijn hun lichamen uit de rivier gehaald en onmiddellijk begraven door een aantal moslims.’’

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *